راستش علت نوشتن این پست، این نوشته بود که درباره ی وبلاگ نویسی حرفه ای نوشته شده بود. صادق جم در قسمتی از نوشته ی خودش به این موضوع اشاره کرده که سرویس هایی همچون توئیتر کم کم می توانند با توجه به ماهیت خود کمک های فراوانی را از لحاظ ساختاری به وبلاگ نویسان ایرانی بکند.
همه شما حتماً به وبلاگ هایی برخورد کردید که نویسنده ی آن از احوالات شخصی خود در آن می نوشته و به اصطلاح به نحوی اتفاقاتی که در طول روز یا روزهای گذشته برایش به وقوع می پیوسته را در وبلاگش منتشر می کرده است. به نظر من این نوع نوشتن در وبلاگ هیچ تفاوتی با نوشتن در یک دفتر خاطرات ندارد. هر چند که یکی از کارکرد های وبلاگ می تواند روزمره نویسی باشد اما خیلی از بزرگان دنیای وبلاگ معتقدند وبلاگ فراتر از آن است که فقط به دید دفتر خاطرات به آن نگاه کرد. من قصد ندارم در این مطلب به محاسن و یا کاستی های وبلاگ نویسی بپردازم. چیزی که بیشتر باید به آن توجه کرد این است که دنیای وبلاگ های فارسی و وبلاگ نویسان ایرانی بیشتر دارند به سمت و سوی روزمره نویسی و نوشتن اینکه "در حال حاظر دارند چه کاری می کنند" می روند و این چیزی است که وبلاگ فارسی را تهدید می کند. یکی از دوستان می گفت که حتی وبلاگ نویسان حرفه ای در ایران به تعداد انگشتان دست هم نمی رسند! شاید این نظر کمی کم لطفی باشد اما از کنار آن به سادگی نمی توان گذشت.
امروزه سرویس هایی پا به عرصه وجود گذاشته اند که می توانند کمک های بزرگی به همه وبلاگ نویسان و بویژه روزمره نویسان بکند. توئیتر و امثال توئیتر همان گمشده هایی هستند که آینده وبلاگ فارسی را نجات می دهند. این پدیده ها با توجه به ماهیت خود می توانند در خیلی از موارد به کار وبلاگ نویسان ایرانی و کسانی که به نوعی با اینترنت سر و کار دارند بیایند.
کلام آخر اینکه همه ما باید دیر یا زود ذهنیت خود نسبت به وبلاگ و وبلاگ نویسی را تغییر دهیم. پدیده های نو و سرویس های جدید دنیای وب می توانند پلی کوتاه برای گذر از وبلاگ نویسی فعلی رو به سو وبلاگ نویسی حرفه ای باشند.
چند وقتی هست که درگیر مسئله میکروبلاگینگ شدم و خیلی این موضوع منو به خودش واداشته. اما هر چی پیش میرم میبینم ابعاد گوناگونی داره! به همین خاطر خواستم تا یه کمی در این باره بنویسم.
دنيا وب به سرعت در حال گسترش است و اگر لحظه اي از آن غافل شويم خيلي از پديده هاي نو و تکنولوژي هاي جديد را از دست مي دهيم. يکي از اين پديده ها ميکروبلاگينگ يا ميکروبلاگ نويسي است. پديده اي که برخي آن را هووي وبلاگ مي دانند. ميکروبلاگ نويسي به سرعت در دنياي وب در حال گسترش است و در ايران هم برخي از کاربران از آن به اشکال مختلف استفاده مي کنند. ولي متاسفانه به دليل اطلاع رساني کم خيلي از کاربران ايراني هنوز هم آن را به طور کامل نمي شناسند.
ميکروبلاگ نويسي يا ميکروبلاگينگ نوعي از وبلاگ نويسي است که به کاربر اجازه مي دهد مطالب خودش را به سرعت و سهولت در وب منتشر کند. نکته قابل توجه اينجاست که اين نوع وبلاگ نويسي بسيار ساده و البته محدود است. متن ها در اين نوع وبلاگ ها بايد بسيار کوتاه نوشته شود و يک نوشته ي آن نبايد بيش از 200 کاراکتر باشد. البته در برخي سرويس دهنده ها اين مقدار خيلي کمتر است. سايت هايي که اين نوع وبلاگ ها را پشتيباني مي کنند به شما اين اجازه را مي دهند که مطالب خود را از طريق سايت، ايميل، پيامک و ... براي آنها بفرستيد. و در صورتي که وبلاگ نويس بخواهد مي تواند آن را براي عموم کاربران سايت يا براي شخصي خاص منتشر کند. شما مي توانيد از سير تا پياز اتفاقاتی که در طول روز برايتان مي افتد را ارسال کنيد. شايد در وهله اول از خود اين سوال را بپرسيد که اين کار بکنم که چی بشه! خيلي از کاربران وقتي که با اينگونه سايت ها روبرو ميشوند، آن را نمي پذيرند و تا حدودي با آن نيز مخالفت ميکنند. و شايد هم ديگر سراغ اين پديده نيايند. اکثر آنان در اين فکرند که اين نوع وبلاگ نويسي خيلي به حريم خصوصي افراد وارد مي شود. برخي ديگر اصولا هيچ رغبتي به اينکه از صبح تا شب اتفاقات ديگران را دنبال کنند ندارند. دسته ای همان وبلاگ شخصی خود با همان شکل و شمایل را انتخاب می کنند. البته برخي هم هستند که از میکروبلاگینگ به نيکي ياد مي کنند و آن را جالب و به درد بخور مي دانند.
"ميکروبلاگينگ فقط به درد روزنويسي نمي خورد. سرعت بالاي نوشتن مطالب و سهل الوصول بودن آن مي تواند در خيلي جاها به درد بخورد. مثلا شما مي توانيد اتفاقات يک کنفرانس بين المللي تا يک جلسه کاري را به صورت زنده منتشر کنيد تا يک گروه ديگر در يک جاي ديگر دقيقا در موقعيت و حال و هواي شما قرار بگيرند. حساب کنيد به يک موبايل بتوانيد يک رويداد را در لحظه گزارش کنيد. دلچسب نيست؟ "
"من در تويترم سعي مي کنم چيزهايي را بنويسم که ديگران هم بتوانند از آن استفاده کنند و يا به تفکر وادار شوند. به واقع کوشش مي کنم حتي شرح حال نويسيم هم در قالب آن 140 کاراکتر با معني باشد و قابل استفاده براي ديگران. "
"دنبال کردن حالات و رفتارهاي ديگران آن هم در دوران سرعت که شما حتي براي سلماني رفتن وقت نداريد چه نفعي براي کاربران اينترنتي ايراني دارد. آيا کاربران وقت گرانبهاي خود را با چنين کار بيهوده اي تلف نمي کند؟ اين پديده (وبلاگ هاي بسيار کوچک) کاربر را سردرگم مي کند که شما را از طريق وبلاگ تعقيب کند يا ميکروبلاگينگ. از کيفيت پست هاي وبلاگر هاي ايراني در برخي از اين سايت ها که نمي توان حرف زد. چند روز پيش در تويتر يک وبلاگر ايراني را دنبال ميکردم. او بدينگونه مي نوشت: سلام من از خواب بيدار شدم صبح همگي بخير / چند دقيقه بعد: صبحانه ام را خوردم حالا دارم فيدهايم را مرور مي کنم. / بعد ازساعتي: وقت نهار است مي روم براي خوردن نهار و…. . خواننده به چه چيزي رسید؟ چه آموخت؟ چقدر خلاق شد؟ "
به عقيده ي من هر پديده اي در ابتدا اين کنش و واکنش ها را در پي دارد. ولي نکته که بايد به آن توجه کنيم اين است که از هر چيزي، به درستي و در جهت کيفيت بخشيدن به کار خود، از آن بهرمند شويم.
در پایان بد نيست با يکي از اين سرويس دهنده ها بيشتر آشنا شويد. تویتر يکي از برترين سايت ها در زمينه ميکروبلاگ نويسي است که هر روز بر تعداد کاربران آن در سرتاسر جهان افزوده مي شود. تويتر در جولاي سال ۲۰۰۶ متولد شد و از آن موقع بسياري از رقيبان که تعدادشان هم کم نيست را کنار زده است و جاي خود را در بين دوست دارانش بيش از پيش باز کرده است. تا جايي که امروزه بين حرفه اي هاي ميکروبلاگ نويسي فعل "تويت کردن" به جاي مفهوم ارسال مطلب بر سر زبان ها اقتاده است.
در ایران هم چند سایت در این زمینه فعالیت می کنند که از آن جمله می توان به دو سایت وی ویو و پیغامک اشاره کرد.
تا به حال شده از وبلاگی توسط دوستانتان تعریفی بشنوید؟ تا به حال شده به وبلاگی سر بزنید و از تعداد بازدیدکنندگان و نظرات بالا برای نویسنده آن تعجب کنید؟ من در این مقاله سعی میکنم تجربیات خودم طی ۵ سال وبلاگ نویسی در سرویس دهنده های مختلف را در زمینه وبلاگ نویسی موفق برای شما ارائه بدم.
این مقاله دارای دو بخش الف: زمان قبل از ثبت و راه اندازی وبلاگ ب: زمان بعد از راه اندازی و شروع فعالیت خواهد بود که در بخش اول به دو عامل "آدرس و نام وبلاگ" و "قالب و ظاهر" و در بخش دوم به دو عامل "محتوا" و " ارتباط با سایر افراد و وبلاگها و قواعد خاص آن" خواهد پرداخت. لازم به ذکر است که این مقاله بصورت اجمالی به چهار عامل یاد شده خواهد پرداخت. هر چند که هر کدام از این عوامل جای بررسی بیشتر را دارد ولی در حوصله این مقاله نمی گنجد. متن کامل در ادامه مطلب
