نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد؟
نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت؟
ولی بسیار مشتاقم، که از خاک گلویم سوتکی سازد.
گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش
و او یکریز وپی درپی،
دم گرم خودش را بر گلویم سخت بفشارد،
و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد.
بدین سان بشکند درمن، سکوت مرگبارم را. 

دکتر علی شریعتی

5:44 PM |
چهارشنبه 25 مهر1386
موضوع: متن ادبی

از چند سال پيش، مردی قلم به دست
خسته و ملول
متروک و بی نفس
تکيه زده به باد، در کنج اين اتاق
می نويسد از خزان
می نويسد از ستاره ی مرده خود در لابلای آسمان
ياد آورد ز دور
در جمع پله ها
در گوش آن شيار
هی گفته از زمان
هی گفته از  جهان
حتی برای در از قيژ قيژ روزگار
حالا فسرده در، فرسوده پله ها
پاشيده از درون، پاشيده خشت و خاک
آروز کند که زود، باد آورد خزان
از جان کند به زور اين بی جان بی جهان!

۱۱. اردیبهشت . ۱۳۸۵

5:19 PM |
دوشنبه 9 مهر1386
موضوع: شعر

فرقی نمیکنه که اقیانوسی بی کران باشی یا برکه ای کوچک،
زلال که باشی آسمان در تو پیداست...

12:44 PM |
سه شنبه 3 مهر1386
موضوع: یادداشت